Ahmediyye (Fakr Bahsi: Hz. Fatıma’nın Çeyizi 110-116 Beyitler) - (6a)
-Ahmedî-i Mürşidî (Ahmed b. Osman ed-Diyârbekrî)-
Bir münasib dahi kılalım haber
Hisse al bu ma‘nîlerden muteber
Hazret-i Fâtıma’nın cihâzını
Dû cihân fahri olanın kızını
Âtası âlemlere sultân idi
Cümle âlem hükmüne fermân idi
Kün fekân ana verilmişdi hemân(1)
Her ne dilerse olurdu ol zemân
Kâdir idi dilese ettirmeğe
Dağı altun etdirüb gezdirmeğe
Bunca devletle cihânda hân iken(2)
Dinle kızı Fâtıma sultân iken
İşit ânı ne ile vardı ere
İdeyim ânın cihâzın ey yare(3)
Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
(Bu fakr bahsiyle alakalı) münasip bir şey daha anlatalım. Hisse al bu itibar edilen manalardan. Hz. Fatıma’nın çeyizini anlatayım. O, iki dünyanın da övüncünün (Hz. Muhammed sallallahu aleyhi vesellemin) kızı. Babası âlemlerin sultanı. Bütün âlem onun hükmüne baş üstüne der. Ol dediğinin olması ona verilmişti ancak. Her ne dilerse dilediği an olurdu. Dilese dağı altın ettirip gezdirmeye kadir idi. Hele dinle, bunca devletle dünyada han iken kızı Fatıma da sultan iken o, ne ile (hangi çeyizle) vardı kocaya? Ey sevgili (dost) onun çeyizini sana söyleyeyim…
Şiir Notları:
Devam edecek inşallah.
(1) Kün fekân=Kün feyekûn, ol dediğinin oluvermesi.
(2) Karşılaştırma yaptığımız nüshada “cihanda” yerine “cihana”.
(3) Karşılaştırma yaptığımız nüshada یره “yare” yazılan kelime یاره “yâre” şeklinde yazılmış.